10 C
Istanbul
Sunday, February 28, 2021
Ana Sayfa Yazarlar Yazar: Sibel Bengü

Sibel Bengü

Sibel Bengü
149 HABERLER 0 YORUMLAR

İstanbul’da kar – Covid günlüğü

Bu sabah İstanbul’da kar bir gelinin güpür dantellli gelinliğinin kuyruğundan süzülür gibi örtüyor boğazın her iki yakasını… hem saf bir teslimiyet hem birazdan halaya katılacak bir acelecilik… Bahçedeki erken...

Karantinada tatil – Covid günlüğü

Kendime tatil olsun diye bugün… Zeytinyağlı fasulye yaparım belki… Kılçığını ayıklarken, bir derenin yamacındaymışım gibi mesela balıkların sıra sıra yüzdüğü suya kesik yerlerinden acıyan ellerimi bırakırım. Biraz ‘aferin’ bırakırım beğendiğim...

Bilinsin… – Covid günlüğü –

Yeni bir çağın eşiğindeyiz düşün bunu… Her şeye yeniden başlıyormuş gibi yazamaz mısın kalan ömrünün ön sözünü? Duvarlarını yalnızlık bürümüş bu büyük tufanın hepi topu iki metrekare...

Kendini hatırlatan yıllar

İlk hatırladığım yıl; tombalada birinci çinko… Kuruyemiş ve meyve sarhoşluğunda Sobada kızaran ayva, kapıda kırılan nar Çatılarda buz sivrisi… Çocuk yaşımın kar sevinci Hala o bozkırın göğsünde saklı… Ve kıyısında...

Neyi nasıl sevdiğini hatırla… Covid günlüğü…

Tam yazmaya oturmuşken, yazdığım yazının 2011'de yazdığım yazıyla  aynı paralellikte olduğunu görerek şaşırdım. Aynı sularda, aynı nefes arayışıyla,  aynı ışığa kavuşma özleminin tarifsiz yorgunluğuyla yüzleşiverdim…  Tek farkla...  Bu defa...

Turgut Uyar’ın “geyikli gece” şiirine kuruldum…

Turgut Uyar’ın “geyikli gece” şiirine kuruldum… Büyük bir elek verdi 2020 yılı elimize… Hadi ele bakalım dedi… Eleye eleye bitiremedik. Biraz korktuk, biraz sustuk biraz yorulduk oturduğumuz yerde biraz da...

Susmak tarlasından yüzmek denizine…

Çatıların üzerinden kıvrılarak pencereye uzanıyordu gece… Ayın küllü gri ışığı perdenin arasından süzüldü ve gözlerimin ferine usulca yerleşti.. ne müthiş bir irkilme … Tam bu uyku ve uyanıklığın...

‘O an’

‘O an’ bir yön tabelasıdır. ‘O an’ın içinde çözülür ve bir başka ‘an’ın farkındalığına doğru ilerleriz… Asla ve daima arasında gidip geldiğin o kısacık an… Sağlam...

Günlerin getirdiği…

Erken kalkıp yüzümü yıkadım en görünmez halimi takınıp dışarı fırladım bugün bir gölge gibi dolaşacağım istanbul’da… Upuzun bir sisin içinden çıkmış gibi yönümü arıyorum. Bahçe kapısında lavantalar coşmuş sokaklar...

Yeniden başlamaya durmak…

Burada bir yerlerde öylece saklanıyor asitli buruk tadıyla hayat. zararsız bir ‘insan’ tohumu atıyor pasif direnişli bulanık geceye… belki bir şey olur, kuş tüyüne yasladığınız kafanıza. belki bir şey çoktan...
1,662FansLike
662FollowersFollow

Muhammet Çankıran BÜTÜN YAZILAR

AÇIK GAZETE