Baba…

Baba;


Mezun olup elimde çantam düştüğümde bilmediğim şehrin sokaklarına aklın bendeydi biraz biliyorum, ama zannetme ki senden uzaktım. Kulağımın arkasında nefesinle daima yanımdaydın. Bana verdiğin ve benden beklediğin güven sayesinde yıllar sonra hala ayaklarımın üzerinde ve hala kararlarımın arkasında dimdik durmaktayım.


Baba;


‘Yalan en büyük hainlik, sabır en büyük marifettir’ dersin. ‘yalanı çöplükte, sabırı iyilikde arama, o her zaman çıkabilir karşına, yeter ki sen kendini kandırma’  dersin…
Tutumluluğun sadece paradan geçmediğini, duygularımla mantığımı nerede bölüştürüleceğimi,  bir fırın ekmek yutmak için bir fırın ekmeği yoğurmam gerektiğini, öğreten de sensin…


‘Yemek yapmayı öğrenmeden önce yemek yemeği bilmen gerek’ diyen de…
ama; bir kap yemeği içtenlikle ve büyük bir sabırla  senin önüne koymak , benim için  onurdan da önce boynumun borcudur baba.


Küçücüktüm ve çok korkmuştum tıpkı senin gibi, elinden kurtulup kaybolduğumda bir akşam üzeri.. Ama bazen büyüklerinde yanlış yapabileceğini ve bu yanlışları kabullenebildiklerinde ne kadar da büyüyebileceklerini öğrettin benden özür dilediğinde, elinden tutması gerekenin kendin olduğunu söylediğinde. Ve ben böyle öğrendim; öğrenmenin inkardan, korkudan, sorumsuzluktan ve kaçışlardan geçmediğini.


Şimdi koskocamanım babacım, öyle böyle değil. Sana her baktığımda kendimin bir parçası çıkıyor karşıma. Biliyorum yüksek  sesle konuşmayı sevmezsin, kendini abartarak anlatmayı da. Mütevazilik ve temiz bir ruhtur ilken. Ama verselerdi bir  megafon elime, bağıracaktım bir babam var beni hiç aldatmadı diye. Dürüst ve onurlu bir soyadı taşımak  kısmet olmaz herkese…


Sana söz; masumiyeti süt kovalarında aramam, çöplükte  çiçek açar gün gelir. Senin bana  verdiğin en güzel nasihat ‘hayatına değer ver’ deyişindir baba, bu bir saatliğine tanıdığın bir insan bile olsa . İhmal etmeyeyim, ertelemeyeyim ve zamanı kullanmayı bileyim, yanlış duraklarda oyalanmayayım diye… Ne büyük ne zengin görünenler vardır içi küf kokar, ne fakir ne hakir görünenler vardır zamanı geldiğinde sırt çıkar.


Dersin ki adam dediğin sahip olacak eline, beline, diline…. İsterim ki  torununa da öğret bunu zamanı geldiğinde…  


Her bayramda her seyranda yanında olamadım, bazen aradın beni bulamadın,  oysa ne zaman arasam hep yanımdasın.


Biliyorum herkesin babası kendine özel ama sen iyi ki de benim babamsın babacım.



 

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.