Dönmek mi zor, kalmak mı?

Dönmek mi zor, kalmak mı?

0
PAYLAŞ

 

Uzun yıllar Birleşik Krallık’ta yaşayıp Türkiye ve Kıbrıs’a dönüş yapan toplum üyelerine aşağıdaki soruları sorduk. Onların yanıtları farklı olsa da “herşeye rağmen kendilerini yabancılık hissetmedikleri ülkelerine dönmekten genelde memnun oldukları” belirtseler de “ama” ile başlayan cümlelerinde memnun olmadıkları pek çok konuyu sıraladılar.

Görüş belirtenlerin çoğu, Türkiye’deki ulaşım, devlet dairelerindeki bürokrasi ve insan ilişkilerinde uyumsuzluk yaşadıkları belirtirken, en çok Londra’nın parkları ve geride bıraktığı dostlarını özledikleri görüşünde birleştiler…

Türkiye ya da KKTC’ye dönüş yapan toplum üyelerine sorularımız şöyleydi:

  1. Geldiğiniz ülkeye dönmekten memnun musunuz?
  2. Dönüş sonrasında uyumda en çok zorlandığınız konu neydi?
  3. İngiltere’de en çok neleri özlüyorsunuz?

KEMAL ERDEMOL (GAZETECİ): MUMNUNUM

  1. Evet bir hayli memnunum. Geride bıraktığım her şeye kavuştum. Az gelişmiş ülke insanının vefası gelişkindir. O nedenle hep bir yanım Türkiye’deydi zaten..
  2. Gündelik yaşamda Londra’dayken halledilmiş küçük sorunların Türkiye’de devasa sorunlar haline gelmesi. Fatura ödemeleri örneğin. Özellikle zorlaştırılmış gibiler. Buna benzer örneklere alışamadım hala.
  3. Dostlarımı özledim elbette. Bir de, yaşadığım dönemlerde dinginliğinden sıkıldığım Londra’nın sessizliğini bir hayli özlediğimi düşünüyorum.

ZAFER ARAPKİRLİ (GAZETECİ); MEMNUN DEĞİLİM

  1. Memnun değilim desem yalan olmaz.. İki seçenek vardı.. Başkasının ülkesinde “yabancı” olarak yaşamak. Kendi ülkemde “yabancı” olarak yaşamak. İkincisi daha çok acı veriyor.
  2. Bakınız yanıt 1
  3. Parklar.. Yeşillik. Londra’nın kozmopolit atmosferinde “anonim” yaşamak. Burada bir miktarda olsa tanınıyor olmak hayatımı zorlaştırıyor. Oysa, orada da mesleğimi gayet güzel icra ediyor ama anonim dolaşabiliyordum.

SEMRA SAVAŞÇIL (AKADEMİSYEN): HERŞEYE RAĞMEN MEMNUNUM

  1. Çok memnunum. Yıllarca gövde yurtdışında, kafa Türkiye’de yaşadım. Şimdi kafa ve gövde birleşti. Yıllardır ayrı olduğum dostlarımla buluştum ve muhabbetimiz hiç ayrılmamışız gibi yeniden başladı.
  2. Bu ülkeyi kazasına, belasına rağmen sevmemize rağmen dolaştığımız her yerde her an bir bomba patlayabileceğini düşünmek. Bir barış bildirisine imza attığımız için emniyete gidip ifade verme zorunda kalmak, onların sana içeri almak için tuzak sorular sorması. Kısacası; güvenlik ve devlet.
  3. Yakınlarımı, orada kalan dostlarımı, sazlı sözlü muhabbetlerimizi. Güven ve huzuru.

HİLAL UŞTUK (GAZETECİ): MEMNUNUM

1. Türkiye’ye ve hatta İstanbul’a döndüğüm için çok memnunum. Çünkü Londra’da sahip olamadığım standartlara ve aileme ülkemde sahibim.
2. 7-8 milyon kişinin yaşadığı Londra’dan sonra 15 milyonun yaşadığı İstanbulda en zorlandığım durum toplu ulaşım oldu. Zira günün her saati hep yoğun.
3. İngiltere’de Londra’yı ve orada bana aile olan dostlarımı özlüyorum. Çünkü hayatımın neredeyse üçte birini orada o insanlarla geçirdim.

İSMAİL IŞILSOY (SANATÇI): MEMNUNUM

1. 15 yıldır Kuzey Kıbrıs’a dönmüş bulunuyorum. Hoş, Türkiye’nin işgali altında olduğumuzdan 81. şehir olarak değerlendirirsek ülkeye de “dönmüş” sayılırım Karışık bir vesselam… Her şeye rağmen çok memnunuz adada oluşumuza… Güneş, Akdeniz’imizin güneşi her şeye bedel, aç karınları bile doyurabilir bir “ısı” bu…
2. Aşılamayacak bir zorlukla karşılaşmadık diyebilirim….
3. Kanalları özlüyorum… Birmingham’ a dek uzanan, sanayi devriminin ilk fabrikalarından kalan paslı izleri, kanallardaki bisiklet sürüşlerimi… Lock kıyılarında ülkemde geride bıraktıklarımı düşündüğüm, ülkeye kıyasla -birdenbire- özgür hissetttiğim o yılları…

ERCAN VURANLAR (GAZETECİ): MEMNUNUM

1. Bodrum’da yaşıyorum şimdi. Türkiye’nin siyasi sorunlarına karşın döndüğüme memnunum.
2. İlk yıllarda uyum sıkıntısı yaşasamda kendi ülkemde kendi dilimi konuşarak yaşamayı tercih ediyorum. İlk günlerde yadırgadığım şeyler oldu tabii… Çabuk uyum sağlıyorsunuz.
3. Arkadaşları ve parkları özlüyorum. Puslu sisli havaları ise özlemiyorum doğrusu.

AHMET EMRE YÜKSEL (AVUKAT): MEMNUNUM

1. Genel olarak, evet. İnsanın kendi dilini konuşarak yaşaması ve çalışması harika bir şey.
2. Dönüş sonrasında en çok toplu taşımanın zayıflığı beni etkiledi. Londra’da her köşe başında metro istasyonu varken, İstanbul’da her semtte, hatta ilçede yok. Otobüsler Londra’ya göre daha seyrek geçiyor.
3. Mahalle arası küçük yeşillikleri ve apartmanların olmayışını, gözyüzünü görebilmeyi özlüyorum.

RASIH REŞAT (GAZETECİ): HEM MEMNUN HEM…
1. İngiltere’den KKTC’ye dönmekten hem memnun olduğum hem de memnun olmadığım unsurlar var. Ancak zaman geçtikçe memnuniyetsizliğimin arttığını hatta zaman zaman pişmanlık duymama neden olan konular olmuyor değil. Genel itibarıyla şu anda yaşadığım ülkenin sosyal imkanları İngiltere’ye oranla çok fazla fazla. Aile bağları kopmamış, komşuluk ve arkadaşlık ilişkileri çok daha yoğun. Çocuk yetiştirmek anlamında daha güvenli bir ülke olduğu konusu şüphe götürmez ancak düzensizlik, belirsizlik, sistemsizlik gibi konular olumsuzlukların başında geliyor.

2. Dönüş sonrasında uyumda en fazla zorlandığım konular sistemin çalışmıyor oluşu. Devlet memurlarının, İngiltere’de “Civil Servant” yani halkın hizmetkarı gibi değil, halkın efendisi gibi davrandığı görmek ve bu sistem içerisinde kamudan hizmet almak beni zorlayan konulardan birisi oldu. Hemen hemen hiçbir resmi kurumun kendilerine yazılan dilekçe ve mektuplara yanıt vermemesi ve işlerin tanıdık yoluyla yapılması yaptırılması uyum anlamında beni sarstı. Ödenen vergilerin hizmet olarak geri dönmemesi ve vergi karşılığı alınması gereken sağlık, eğitim, elektrik, güvenlik ya da sosyal güvenlik gibi hizmetlerin, Özel okul, Özel sağlık kuruluşları, Özel güvenlik ve Özel hayat sigortası gibi sektörlerden yeniden satın alınmak durumunda kalışım hem maddi olarak zorladı hem de boşu boşuna vergi ödediğim hissinin kızgınlığa dönüşmesine neden oldu. Elektrik Kurumu, Telekomünikasyon Dairesi, Vergi Dairesi gibi kamu kurumlarının İngiltere’de yerini bilmezken, burada bir işi çözmek için tüm günün orada geçirmek zorunda kalmak beni en zor zorlayan konuların başında geldi.

3. İngiltere’de en çok sistemi özlüyorum. Devlet kurumlarını bırakın, özel kuruluşlarda bile standartlara uygun olmayan bir durumla karşılaştığınız zaman şikayetinizi dinleyen bir mercii illaki vardır. Hakkınız aradığınızda hakkınızı teslim eden ya da neden teslim etmeyeceğini, haksız olduğunuzu ifade eden bir muhatap her zaman vardır. Mektupla işlerimi çözmeyi özledim. Posta yoluyla faturalarımı ödemeyi, devlet ile tüm ilişkilerimi tek bir devlet görevlisi ile karşılaşmadan sürdürmeyi özledim. Yaptığım işin karşılığını bir tamam almayı ve gönül rahatlığı ile ödediğim vergilerin bana hizmet olarak geri döneceğini bilmeyi özledim.

EKBER AKGÖZ (İŞADAMI): MEMNUNUM

1. Yine de memnunum. Pek çoğumuz İngiltere’ye bir gün dönmek amacıyla geldik ve hep öyle yaşadık. Dönebilmek hoş. Döndügümde farklı bir ülke buldum. Şimdi kendi ülkemde kendimi yabancı hissediyorum. Özgürlüğün olmadığı, eski yoldaşların birbiriyle konuşmaktan bile çekindiğini söyleyebilirim

2. Çıkar ilişkisine dayalı yeni insan ilişkileri, samiyetsizlik uyumda sıkıntı yaratıyor. Ayrıca trafik sorunu ve zamanın akıllıca kullanılmaması büyük bir dert.

3. Londra’da arkadaşlarımı çok özlüyorum. Bu nedenle bir ayağımın Londra’da diyebilirim. Dönmekle uzun süre yaşadığınız ülkeden kopamıyorsunuz.

BARIŞ UZUNAHMET (GAZETECİ): HEM MEMNUNUM HEM DE DEĞİL

1. Kıbrıs’a dönmekten hem memnunum hem değilim. Ben zaten İngiltere’ye gelirken kalmak için gelmemiştim. Doktora yapmak ve bedelli askerlik hakkı kazanmak için gelmiştim. Ancak o zaman Kıbrıs Cumhuriyeti AB üyesi değildi ve üniversite harçları çok pahalıydı. Doktora yapamadım. Bedelli askerlik hakkı kazanmam için o yıllarda 7 yıl yurt dışında çalışmam gerekiyordu. Ben Londra’da 9 yıl kaldım. Daha sonra Kıbrıs’a döndüm ama Kıbrıs bıraktığım gibi değildi. Her bakımdan çok bozulmuştu. İlk hayal kırıklığım bu olmuştu. Ancak Kıbrıs sevgisi bizi Kıbrıs’ta bıraktı.

2. Dönüş sonrasında 1-2 yıl uyum sorunu yaşadım. Kıbrıs’ta insanlardaki umursamazlık, vurdumduymazlık ve ülkedeki düzensizlik beni çok etkilemişti. İngiltere’deki düzenli hayatı arar olmuştum. Zamanla Kıbrıs’taki duruma tekrar alıştık. Aynı düzensizlik, dağınıklık devam ediyor. Bu durum İngiltere’de yaşayan birçok Kıbrıslı Türk’ün Kıbrıs’a dönmelerinde en önemli engel olarak görüyorum.

3. İngiltere’de en çok özlediğim şey ülkedeki düzenli yaşam. Orada 9 yıl içerisinde edindiğim dostluklar ve arkadaşlıklar. Bazıları ile sosyal medya üzerinden temasım devam ediyor ama yine de özlüyor insan…

MELDA TUNCEL (GAZETECİ):  HEM MEMNUNUM HEM DE DEĞİL

1. 2005’de kesin dönüş yaptım. İlk zamanlar 13 yıl sonra aile, memleket kokusu, sevdiğim dostlar akrabalar vs derken her şey güzeldi. Ya da öyle göründü gözüme. İngiltere’deki haklarımda ve huzurumda burada yaşmak isterdim. Memnun olduğum konular kadar (bunlar ailevi sartlar ve onlarla birlikte olmaktan öte geçmiyor) memnun olmadıklarım var maalesef…

2. Uyum sağlamaya çalışırken uzun süredir ayrı kaldığım memleketim de beni geriyordu. Bebek arabası ile zorlandığım kaldırımlar canımı sıkıyordu. Kesinlikle toplu ulaşımı kullanamıyordum bebek arabası ile. Annelik duyguları ile ilk zamanlar hep orası ile burasını karşılaştırmakla geçiyordu. Bunun dışında devlet daireleri ve elektrik / gaz / Su gibi hizmet kurumlarında yaşadığım tecrübeler sinirimi bozmuştu. Alışveriş sırasında ve bankalarda kuyruk düzenine uymayanlar, yürüyen merdivenlerde sağ ve sol tarafı bilikte işgal edenler inanılmaz gözüme batıyordu.

3. İngiltere’de sokaklarda yürümeyi , toplu taşımayı kullanmayı, saat kaç olursa olsun rahatsız olmadan sokağa çıkabilmeyi özlüyorum. İş için yaşın bir engel değil tecrübenin değer olduğunu hissetmeyi özledim. Sağlığım veya param olmadığında devletin beni koruyacagını bilme duygusunu özledim. Sakin ve rutin şehir hayatı içindeki yemyeşil parkları, çimleri, çiçekleri özledim. Bir yanım İstanbul, diğer yanım Londra. Oradayken burayı, buradayken orayı özlemekten yorulsam da…

DOĞAN CAN (İŞADAMI): MEMNUNUM ANCAK…

1. Her ikisi de… Vatanıma, yakınlarıma, ülkemin doğal güzelliklerine döndüğüm için memnunum.  Ancak Can güvenliği yok, ortalık maganda dolu, kimsenin kimseye saygısı yok, çok yerde rüşvet var, hak  hukuk  yok bunlardan  ötürü  memnun  değilim…

2. Bürokrasi ve adam kayırma… Hastanelerde resmi dairelerde işin varsa tanıdık birini bulman gerekiyor genelde.

3. İnsanların bir birine saygılı olmasını, hakkına ve sırasına rıza göstermesini, herşeyin planlı ve düzenli olmasını ve fish&chips’i özledim vallah.

POLAT ALPER (IT UZMANI VE GAZETE PATRONU): MEMNUNUM

1. Kıbrıs’a dönmekten son derece memnunum. Ne beklediğimi bilerek gelme kararı aldım.
2. Dönüş sonrası uyumda zorluk yaşamadım, uzun yıllar Kıbrıs’la bağımı koparmadığım için aslında tekrardan bir uyum sözkonusu olmadı.
3. İngiltere’yi özlememek mümkün değil. İngiltere demek sistem demek, düzen demek. Oğlum bu yıl üniversite eğitimi için İngiltere’ye gitti. Bir ayağımız orada, bağlarımızı koparmadık…

SİNAN YILMAZ (İŞADAMI): MEMNUNUM

1. Ülkeye dönmekten  mennunum… Burada 75 milyon insan yaşıyor bende yaşayabilirim şartlar ne kadar zor olursa olsun
2. Eğitim sistemi çökertilmiş bir ülkede, insan ve insan haklarından yoksun bir ülkede hayat zor. İnsanın insana karşı saygısızlığı en önemliside vatandaşlık hakları bilgisinden yoksunluk… İktidarın kendi kafasına göre insanları dizayn etmesi hayatın her alanına müdahale vs…
3. İngilterede en çok özlediğim “özgürlük” orada insanlar tesadüfen ölür burda tesadüfen yaşarlar…

AYŞEGÜL ALTIN (GAZETECİ): MEMNUNUM AMA…

1. 12 yıl sonra dönmüştüm. Memnunum. Memnun olmadığım ülkenin genel hali…
2. Günlük yaşamda trafikte çok zorlandım. “Kaldırım mühendisliği” diye geyik yapılan bir kavram van mesela. Üniversitelerde böyle bir bölüm açılmalı. İnanılmaz bir kaldırım sorunu var. 12 yıl öncesine göre toplumsal ahlaktan arkadaşlık ilişkilerine değerlerin olumsuz anlamda değiştiğini gördüm. Eskiden ev muhabbetlerinin yaşamdan kaynaklı olarak ortadan kalkmış. İyi olan yan ait olduğun yerde yaşamak… Bu ülkede kendi kendini kabul ettirmek için çok çaba göstermiştim. Bu nedenle ülkedeki en büyük sorunları bile sahipleniyorum ve aidiyet duygusuyla göre çözümlenmesi gereken sorunlar. Coğrafyası hala çok güzel. Bu ülkenin sistemi ve Türkiye’nin coğarafyası biraraya gelirse cennet olur.
3. Parkları, düzeni, zamanında gelen otobüsleri… Her ne kadar bürokrasi yavaş olsa da muhatap bulma ve hak ettiğini alabilmeyi özledim. Göreceli de olsa buradaki fırsat eşitliği ve sosyal adaleti…

RAMAZAN ÇOBAN (TASARIMCI): MEMNUNUM

1. Çocuklarım temel eğitimini Türkiye’de Anadolu kültürünü alsın ve eğitime anadillerinde alsınlar diye dönmüştüm… Bu konuda amacımıza ulaştık… Genel anlamda memnun kaldık diyebilirim.
2. İnsanların farklılıklara karşı anlayışta zorlanmaları bizi zorladı.
3. İngiltere’de en çok düzeni özledim diyebilirim. Kurallara uyumlu, yaşam haklarına saygı, farklılıklara anlayış… Kurallar içinde de olsa özgürlüğü…

NUR CANBEK (SAĞLIK KOORDİNATÖRÜ): MEMNUNUM…

1.Evet memnunum. Hareketli ve dünyanın en karizmatik şehri İstanbul’da yaşıyorum. Gündüzü şeytan, gecesi melek…
2. Büyük bir sorun yaşamadım ama yıllar önce bıraktığım güzel insanlar değişmiş. Sevgisiz, saygısız, güvensiz ve hoşgörüsüz insanlarla karşılaştım. Ne yazık ki garip bir yaşam karmaşasında kaybolmuşlar… Sosyal, siyasi ve ekonomik olarak ülke çok gerilere gitmiş. Çok üzücü.
3. 19 Boş Çırrık kaburga kebap, Best döner, Tk Max, Winsor, Taplow ve dostlarım…

METİN SÖZÜÇETİN (İŞADAMI): DEĞİLİM

1.Türkiye, oradayken özlediğimiz Türkiye değil. İngiltere’deki insan ilişkilerinin mekanik ve beklentili olduğundan yakınırdık. Burada kutuplaşmalara dayalı sevgisizlik, fırsatçılık, adaletsizlik gibi unsurlar total bir dengesizliğe yol açıyor. Kırsala kaçarsan doğallık hala ferahlatıcı. Ege hala farklı bir Türkiye. Memleketin hızla Ortadoğululaştığını çok net gözlemliyebiliyorsunuz. 70’lerdeki insani değerler uçurumundan daha sarp haldeyiz.
2. Bir sor bin ah işit… Orman kanunları altındaki bir ülkeye uyum sağlamak zor. Bir kıyı kasabasında balık tutmak, sandalla kürek çekmek dahi şarta tabi. Her an zapt-ı rapta alınmış yaşamları görüyorsun ki en tuhafı onlar kendilerini hür sanıyorlar.
3. Buradaki bunca kasvet içinde, İngiltere’nin kasvetli havasını bile özleyebiliyorsan geri kalanını siz hesabedin. Türkiye’deki özgürlükler negatifliklerde. Kırmızı ışıkta geçme özgürlüğü var, yerlere tükürme özgürlüğü var, “sen benim kim olduğumu biliyor musun?” dürtüsüyle hasma dalma özgürlüğü var. Özgür hissedebilmeyi, serbest düşünebilmeyi, İngiltere’de onca kuralcılık içinde hür hissedebilmeyi, buraların puslu, sisli ve isli havasındansa, oradaki hürriyet havasını özlüyorsunuz.

HASAN EKİNGEN (YÖNETİCİ): KISMEN

1. Kısmen memnunun kısmen değil. Memnun olduğum nokta çocuklar açısından iyi oldu. Ayrıca havasıda güzel.
2. Uyum sorunu sistem bozuk adalet doğru dürüst çalışmaz.
3. İngiltere en çok özlenen yanı düzen sistem…

CENGİZ BOZKURT (SANATÇI): MEMNUNUM

1. Evet memnunum..
2. Plan yapamamak, önünü görememek ve nezaketsizlik hayatın her alanında ve her konunun dönüp dolaşıp paraya çıkması…
3. Parkları, özel yaşama ve tercihlere saygı, hiç bitmeyen tiyatro sezonu, konserler, sergiler,festivaller, filmler, multi-kültürel yaşam…

BİR CEVAP BIRAK