KÖR DÖVÜŞÜ

Bilinçsiz, izansız ve donanımsız bir formasyonda yaşam savaşı veriyoruz bir nevi…  Doğal mı yapay mı olduğu meçhul, seri katil kılığına büründürülmüş görünmez bir düşmana karşı el ele veremeden, el yordamıyla tutunma korkuluğundayız.
Kollektif bilinç yok, kollektif bencillik var. Birbirine antipati zirvede, empati ise yerlerde… Küresel boyuta taşırsak, pandeminin sonuçları belki de şu azmış gezegen için rahatlatıcı bir çay demine dönüşebilir, onca acıdan sonra… Çanlar negativizm için çalmakta ama, çan eğrisi, şafak yakın diyor.
Dolaşım serbestisine sahip, sınır tanımayan, görünürde hınca programlı bir görev yüklenmiş gibi görünen bu düşmanı tam tanımıyoruz bile.
Kör dövüşü içinde, üstelik doğruluğu tam bilinmeyen yöntemlerin sisinde, şuursuz bir alt etme histerisinde ve deneme yanılma metodlarının pusunda çırpınıyoruz…
Bu göksel bir plan mıdır, yoksa daha karmaşık amaçlar güden kontrollü bir ürün müdür? bilemiyoruz.
Zam üstüne zam yaparak, zor günlerde cebimize yeşillenen fırsatçı sermaye ile, sermayesini insanlığa adayan ahlaklı firmaların da ayrışarak, kalite farkları ve yeni Dünya’ya yakışacak imaj tesisleri sürmekte geri planda… Bir ayıklanma, ya da bir arınma mı bu acaba?
Önümüzü görememekten kaynaklı, birbirini farklı normlarda tetikleyen loş karamsarlıkların arasında, insanlık adına umut yükleyen, geleceğe bir gıdım hüzme sızdıran vicdani vahalar var, hayatı hala yaşanası kılan…
En başta sağlık çalışanlarının bu savaşta, fedakarlıktan öte, öncü savunma timleri gibi düşmanla savaşıp, insanlara kalkan olmaları ve aldıkları kişisel risklerin, insaniyetin çok ötesinde, beşeriyeti koruyucu bir hasleti olması,  yarınlara soluk veriyor.
Sorumlu yerel yöneticilerin, insanların hayatını kolaylaştırıcı uygulamalarının moral gücü var. Rasyonel ve analitik düşüncelere haiz, insani ve vicdani sorumluluk taşıyan yerel yöneticilerin olması sibernetik bir avantaj. Mansur’lara, Ekrem’lere selam olsun…
Halk için çalışanlara, akıl yoranlara, öngörüden öte duru görü ile ufkun ardını görenlere selam olsun…
******** – ***********
Virüs, raconu kesti.
” Savaşmayacaksınız” dedi,
savaşlar bitti…
” Öldürmeyeceksiniz” dedi,
” Yoksa ben öldürmeyi bilirim” dedi…
Bakın işte, can almaklar yok artık,
can kurtarmaklara odaklı kaldı aciz Dünya insanı… Başkalarını kolay öldürenler yaşatamaz oldular insanlarını…
Bu bir reset, bu bir insansının göklere nakşedebileceğinden daha insancıl, daha evrensel bir mesaj…
Bu mantalitedeki bir form, yeterince ders verdiğine kani olduğunda, kendiliğinden, efendice ve sessizce çekip gidebilir bir sabah…
“Savaşma seviş” tınılarını kazıyarak ufka…

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.