Kul hakkı yemeyin sakın

Kul hakkı yemeyin sakın

0
PAYLAŞ

Hayatın içinde bulunmak da, okul derlerdi. Bazende asıl okulunuz hayatın kendisidir diye söylerlerdi. O zamanlar bu sözleri anlayamazdık. Hayatta, gördüğümüz kadarıyla zil çalmıyordu ki, kıyafetlerde de zorunluluk yoktu. O zaman hayat nasıl okul oluyor demez mi insan? Der, aynı şekilde biz düşünürdük.


Sonradan hayatın her yönüyle, okul olduğunu çok iyi anladık,  devamında hala da anlamaya çalışıyoruz. Günlük yaşantımızda yaşadıklarımızla, acı, tatlı, , birikimlerimizle hayatımız sürüyor, bu arada yeni insanlarda tanımış oluyoruz. Öğretmenlerin ne kadar kıymetli olduğunu o zamanda anlamıştık, şimdi daha çok anlıyoruz. Şimdi niçin çok iyi anlıyoruz? Çünkü onlar bize hayatın ne kadar garip olaylarla dolu olduğunu aktarırlarken içimizden hep acaba derdik? Anlattıkları olaylar gerçekleşince denecek söz bitiyor. Ayrıca uyarırlardı da. Gençler iyi dinleyin söylediklerim bir gün lazım olur derlerdi. Bizler de pür dikkat dinlerdik


Teneffüslerde öğretmelerin söylediği fikirler etrafında konuşurduk. Hiç unutmam şöyle bir söz söylemişti dersinde öğretmenimiz. “İnsanların bazıları menfaatleri uğruna, arkadaşlarına çamur atabilir”.  Lise çağında olan bizler katılmadık. Hatta nasıl olur diye de havsalamız bu cümleyi almadı.


Arkadaşımız için her türlü fedakârlığı yapmaya, hepimiz hazırdık o çağlarda.


Bu söz hepimize de çok ters geldi. Sınıf ortamında tartışılmaz diye öğrendik. Öğretmenimiz müsait olduğunuzda ben size detaylı anlatırım dedi. Peki dedik. Boş dersimizin olduğu gün, öğretmenimizin dersi de boşmuş.


Öncelikle lise çağında ki arkadaşlık konusun da hayatın en sağlam arkadaşlıklarını yaşarsınız. Siz zannediyorsunuz ki, hayat lisedeki gibi. Nerede? Hayat lise çağında en neşeli, en mutlu günlerdir. Fedakârlık, samimiyet, dostluklar saftır. Ben itiraf edeyim lise çağında ki, arkadaşlıklarımızı arıyorum dedi.


Çünkü aranızda çıkar çakışması yok. Menfaatle alakanız yok. İnsanların her zaman böyle olması gerekirken ancak insanların önceliği hep çıkar üzerine kurulu gençler dedi. Yıllar önce. Ağzına sağlık hocam.


Allah sizin gibi öğrencileri okutmayı nasip ettiğinden dolayı memnunum. Siz de beni memnun etmeniz için bu okuldan mezun olduktan sonra, şunlara kesinlikle uymanızı istiyorum dedi:


Bilmediğiniz konu hakkında görüş belirtmeyiniz, çünkü insanların vebalini alırsınız. Kesin bildiğiniz kişi hakkında bilginiz varsa uluorta konuşmayınız
Kul hakkı yemeyiniz. Çünkü kul hakkını sadece hakkını bilerek veya bilmeyerek yemiş olduğunuz kişi helal ederse vebalden kurtulursunuz. Yoksa asla…
Daima okuyun dedi. Tutarlı olun. Kimseyi karalamayın…
4-İnsanların yapmadıkları işleri onlara yaptı demeyin. İftira atmayın.


Bunlara uyarsanız rahat, huzurlu, mutlu yaşarsınız dedi. Yok, eğer ben arkadaş hatırı saymam, kul hakkını çiğnerim, fakültede çok okudum okumam derseniz, çok pişman olursunuz.


Geçen gün bulunduğum yerde yöneticilik yapmış, çok saygı duyduğum, büyüğümü ziyarete gittim. Sohbet esnasında insanların bazılarının bilmeden konuştuklarına örnekler verdi.


İnsanların gerçekleri ters yüz ettiğini dillendirdi.


Kul hakkı konusunda çok ciddileşti. Eğer benim hakkımı birileri bilerek yiyorsa, hakkımı helal etmem dedi.


Sordum büyüğüme, bu kadar niçin katısın Allah bile merhamet sahibi, ama siz asla hakkımı iade etmedikçe helal etmem diyorsunuz? Olur, mu böyle?


Şimdi biz bazı konuları istediğimiz gibi anlıyoruz dedi. Çünkü kul hakkını ödemek istemeyen kişiler böyle konuşur.


Allah çok açık ve net buyuruyor ki: “Kul hakkını affetmem .” Onun son peygamberi de, ölümüne yakın üç kez soruyor sahabesine, hakkınızı helal ettiniz mi diye? Bunlar boşa mı dedi?


Toplumumuz duyarsızlaştı. Birçok aslı olmayan konuşmalar duyunca üzülüyorum, bu memleketin insanına yalan konuşmak yakışmaz diye sitemde bulundu. Haklıydı hem de ne kadar.


Sonrada şöyle dedi: Bazı insanların üzerine yapıştırsan durmayacak yaftalar duyuyorum, bu kadar da olmaz diyorum kendi kendime.


Güneş balçıkla sıvanmaz. Dürüstlük büyük hazine,  biz dürüst yaşayalım derken telefonu çaldı. Ayrılmamız gerekiyordu. Vedalaştık.


 

BİR CEVAP BIRAK