Mevlana ile Şemş Aşık ve Maşuk

“Kimi âşık görecek olursan, bil ki o maşuktur. Çünkü o, âşık olmakla birlikte maşuk tarafından sevildiği için aynı zamanda maşuktur da,” diyor Yüce Mevlâna.

O Mevlâna ki Şems için şunları söyledi:

“Onun ışığı vurmazdan önce ölü bir nakıştım sadece taş duvarlarınızda. O, elindeki yay ile vurmazdan önce tellerime; hep aynı nameyi çalıp söyleyen, kendi sesine yabancı bir kuru rebaptım. Ben onun avucunda bağlar, bahçeler ağaçlar görür; deryalar gibi geniş, deryalar kadar berrak sular görürüm. Onun avucunda çıkan ağaçların gölgesinde dinlenirim. Lâkin siz bunların hiçbirini göremezsiniz.”

Büyük mutasavvıfın hayatı “âşık ve maşuk”un gitgelinde gelişti, geçti.

Tanrı aşkından insan aşkına uzanan bir sufi şölen olarak adlandırabileceğimiz mevleviliğin özünü ve insan yanını yazar H. Zekâi Yiğitler “Mevlâna’da İnsan Olmak” kitabında ortaya koymuştu.

En bilgili dönemi için ‘hamdım’ diyen, Şems ile tanıştıktan sonra ‘piştim’ diyerek onu anlatan ve onun gidişini de ‘yandım’ diye değerlendiren Mevlâna, üç yılını birlikte geçirdiği ve hatta yanında daha çok kalmasını sağlamak için kızıyla evlendirdiği Şems-i Tebrizi ile neler yaşadı, ilişkileri nasıldı, bu derin sevginin kaynakları ve sonuçları neler oldu?

Böylelikle Mevlâna ile Şems’in, birbirlerini tamamlayarak tarih sahnesine yazdıkları sevgi destanı, bir diğer âşık ve maşuk eliyle birlikte anlatılmış oldu.

ESER ADI : MEVLANA İLE ŞEMS AŞIK VE MAŞUK
YAZAR: H. ZEKAİ YİĞİTLER – NURİYE YİĞİTLER
YAYINEVİ: DHARMA YAYINCILIK
TÜRÜ : SUFİZİM

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.