Sağcılar…

Sağcılar…

0
PAYLAŞ

1946 yılından bu yana sağcı partiler, her zaman iktidara gelmeyi başarıyorlar.

Solcu partiler ise devamlı muhalefette kalıyorlar.

Sanki sağcılar hep iktidar.

Solcular hep muhalefet.

Zaman zaman yol kazaları olduğunda, ara rejimlere girildiğinde zaten onun yeri belli.

Ne sağ, ne de sol.

Tam bir dikta.

Ya da faşizan bir iktidar modeli devreye giriyor.

Son günlerde sağcılar arasında hareketlenme olduğu, emanetci ve 80’lik Hüsamettin Cindoruk’un Demokrat Parti’nin başına gelmesinden belli.

Cindoruk parçalı sağı birleştirme niyetinde.

Ama hangi sağ?

Milliyetciler eğer siyasi partiler yelpazesinin sağında yer alıyorlarsa orada MHP var.

Yeni değil, nerdeyse 50 yıldır varlar.

Ve daima muhalefette kalyorlar.

Ara sıra kriz anlarında koalisyonun bir ayağında yer alıyorlar ama o kadar.

Dinci sağcılar ise AKP’de.

Üstelik radikalleri de, mütedayyinleri de, marjinalleri de AKP’nin şemsiyesi altında görünüyorlar.

AKP’ye üye olmasalar da, seçimden seçime sandığa gittiklerinde AKP’ye oylarını veriyorlar.

Hem de kuzu kuzu…

Misal:

İki genel seçim.

İki yerel seçim.

Peki Cindoruk neyi ve hangi sağ tabanı nasıl birleştirecek?

DP’nin tabanı kaymış vaziyette.

ANAP ile birleşmeye niyetlilerse, bu partinin tabanı zaten yok.

Cindoruk’un ilk işi eski Başbakan ve Anap Genel Başkanlarından Mesut Yılmaz ile bir araya gelmek oldu.

Gelseler ne yazar?

Sadece karşılıklı kahve içerler, o kadar.

Eğer bu iki eski liderden yeni bir fikir çıkıyorsa ne ala?

Çıksaydı şimdiye kadar çıkardı.

Bundan sonra geçmiş olsun demek lazım.

AKP’nin merkez sağ parti olarak erimeye başladığı inkar kabul etmez.

Bu süreci hızlandıran parti ancak alternatif olabilir.

Eğer 1974’lerin başında rahmetli Bülent Ecevit’in yarattığı heyecan, yüklendiği misyon ve kitleleleri peşinden sürükleyecek bir programla CHP oraya çıkarsa ne ala…

Tabii ki bu misyonu CHP’den yeni bir ismin yüklenmesi gerekir.

Deniz Baykal ile olacak gibi değil.

Sonuç şudur.

Sağda birleşme veya aynı çatı altında toplanıp iktidara yürüme masaldan başka birşey değildir.

Hele Cindoruk- Yılmaz ikilisiyle bir yere varmak tam bir hayal.

Olsa olsa, iki eski siyasetci daha bulunur ve dörtlü bir konken partisi yapılır.

İktidar belki de ilk defa soldan çıkabilir.

Baykal’sız olmak şartıyla.

Eğer sol yine zayıf kalırsa, bundan sonraki seçimlerin koalisyonlara gebe olduğunu söylemek için kahin olmaya gerek yok.

BİR CEVAP BIRAK