Denize bakıyordum..

Yelkenlerin ardından minik, yanıp sönen bir ışık yansıyordu,
çelimsiz, söndü sönecek…


Dikkatlice bakınca anladım.
Yıldızlardan biri yelkenlerin ardına gizlenmiş..


O alev alev yanan yıldız..
Dünyayı tutuşturabilecek yıldız..
Öyle uzaktan bakınca yelkenlideki gece lambasına benzeyen
çelimsiz sanılan yıldız…


Yelkenlinin sahibi de bilemedi..
Rüzgarla söner sandı..
Yelkenler onu üfürür sandı..
Bir ohh bee derse sönecek sandı…


Ne bilsin yıldızın izdüşümü olduğunu..
Ne bilsin..


Tutuştuğu gibi de söner sandı..
Yelkenleri tutuşturabileceğini ummadı..


Yelkenli yıldızı hafife aldı..


figenokandan@gmx.net


Sevgili Dostlar diğer yazılarıma arama kutusuna OKANDAN yazarak ulaşabilirsiniz.

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.